Geri Giorgi. Syndrom Nerwowo-Czaszkowo-Kręgowy. Choroba Filum. Obniżenie migdałków móżdżku (Syndrom Arnolda-Chiari typu I).

Data interwencji: 8/4/2021
Data opowiedzianej historii: 19/11/2024

Nazywamy się Maddalena Gana i Giordano Giorgi. U naszego syna zdiagnozowano Syndrom Arnolda-Chiari typu I, w związku z czym, w wieku 6 lat, przeszedł zabieg Sekcji Filum Terminale (SFT) w Instytucie Chiari w Barcelonie. Symptomy, które pojawiły się po urazie szyi, i na które częściowo cierpiał już wcześniej, całkowicie ustąpiły w ciągu ostatnich trzech lat.

Specjaliści we Włoszech, początkowo bardzo powoli rozpoznawali objawy, które nadawały znaczenie nerwobólom czaszki i kończyn oraz pieczeniu u nasady szyi, na które cierpiał. Po wykonanym rezonansie magnetycznym, w końcu przypisano je danej chorobie.

Zostaliśmy skierowani na wizytę do neurochirurga w jednym z najważniejszych szpitali w Rzymie, który zaproponował jako rozwiązanie dla naszego syna, kraniektomię i wewnętrzne wyłyżeczkowanie karku, co stworzyłoby więcej miejsca i rozwiązało problem objawów spowodowanych uciskiem. Odrzuciliśmy tę opcję, ponieważ była ona bardzo inwazyjna i ryzykowna.

O Instytucie Chiari w Barcelonie dowiedzieliśmy się z Internetu. Dzięki opinii rehabilitanta, który o nim słyszał, oraz akceptacji i wsparciu pediatry, który od lat leczy naszego syna, zdecydowaliśmy się skontaktować z Instytutem, przesyłając mu dokumentację kliniczną i organizując wyjazd na operację.

Dzięki wsparciu pediatry udało nam się także uzyskać zwrot dużej części kosztów zabiegu z naszego ubezpieczenia społecznego, w związku z tym, że jest to operacja, którą nie wykonuje się we Włoszech i która była niezbędna do leczenia naszego syna.

Po zabiegu SFT w Barcelonie niektóre objawy, na które cierpiał nasz syn, uległy natychmiastowej poprawie: wzrosła siła w kończynach, a nerwobóle kończyn jak i nudności zniknęły.

Sześć miesięcy po operacji, w wyniku zachorowania na Covid w 2022 r., nastąpił nawrót objawów z bólem stawów i mięśni, które mogły być typowe dla „długiego COVID”, ale również związane były z wadą rozwojową Chiari.

W ciągu kolejnych sześciu miesięcy stopniowo one ustąpiły jak i pieczenie neuralgiczne u podstawy karku i tylny ból oka.

Trzy lata po operacji, kontrolny rezonans magnetyczny wykazał uniesienie móżdżku, który w dalszym ciągu jest delikatnie przemieszczony, ale jest to znacznie zredukowane oraz poprawę krzywizn odcinka szyjnego i lędźwiowego, które pomału odzyskują swoją naturalną krzywiznę (lordoza).

Jesteśmy bardzo wdzięczni Instytutowi Chiari w Barcelonie i jego cennym badaniom, które poprawiają jakość życia tak wielu pacjentów z tymi patologiami. Podziękowania dla całej ekipy Instytutu, która zaopiekowała się nami doskonale, począwszy od powitania i całego okresu operacyjnego, pooperacyjnego i podczas kontroli w kolejnych latach.

E-mail do kontaktu: [email protected]

Maria Sol Prado Perez. Syndrom napięcia rdzenia. Syndrom Arnolda Chiari I. Idiopatyczna jamistość rdzenia.

Paola Sacchiero, Syndrom Trakcji Rdzenia, Obniżenie Migdałków Móżdżku, Idiopatyczna Jamistość Rdzenia.

Elvina Evseeva. Syndrom trakcji rdzenia. Siringomielia Idiopatyczna.d

Skontaktuj się z nami